Ikony Krzyża Świętego, św. Dominika oraz św. Jacka zdobią wnętrze naszej świątyni.

Krzyż

Jest niezwykłym dziełem sztuki. Został on wykonany z najlepszych materiałów i barwników. Ma 4,60 m wysokości i 2,60 m szerokości. Jego autorami są: o. Bernard – benedyktyn z Jerozolimy oraz prawosławne małżeństwo: Joanna i Jarosław z Podlasia. 
Bardzo mocno nawiązuje on do średniowiecznych krzyży włoskich. Obok krzyża znajdują się następujące postacie: Matka Boża, św. Jan (grupa Deesis), św. Maria Magdalena (patronka Zakonu Kaznodziejskiego) oraz setnik, który wyznał wiarę w Syna Bożego („prawdziwie, ten człowiek był Synem Bożym”).

Symbolika krzyża jest bardzo bogata. Chrystus wisi na krzyżu koloru niebieskiego. To znak otwartego nieba dla wszystkich ludzi. Nawiązuje to także do słów Jezusa z Ewangelii św. Jana: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we mnie – niech przyjdzie do mnie i pije. Jak rzekło Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z Jego wnętrza” (J 7, 37–38). Ciało Jezusa jest jednocześnie umęczone (twarz) i uwielbione – to znak, że krzyż, choć związany z cierpieniem prowadzi do Zmartwychwstania. Możemy także zauważyć, że Jezus nie ma pępka – jest Nowym Adamem, bez grzechu. Z boku Jezusa płyną dwa strumienie – biały i czerwony, krew i woda, źródło sakramentów.

Krzyż osadzony jest na skale z czaszką Adama. To jego grób. Na ten grób spływają krople krwi Jezusa. To znak odkupienia Adama – pierwszego człowieka.
Postaci obok krzyża oznaczają powszechność zbawczego działania Krzyża. Maryja – ta, która jako pierwsza doznała łaski zbawienia poprzez Niepokalane Poczęcie. Dalej św. Jan – reprezentant wszystkich uczniów Chrystusa. św. Maria Magdalena – nawrócona grzesznica i wreszcie setnik – poganin. W ten sposób Krzyż Chrystusa obejmuje sobą cały świat.

Ikona św. Dominika

 

Ikona św. Jacka

 

Stacje Drogi Krzyżowej